Jeugdclubs gaan wadlopen Jeugdclubs gaan wadlopen

Eindelijk, op zondag 23 mei konden we met de jeugdclubs een keer gaan wadlopen! Vorig najaar hebben we al eens een poging gedaan, maar toen we met een kleine vijftig personen in de regen en storm op de pier boven Ternaard stonden te koukleumen, werd de tocht alsnog afgeblazen. In de aanloop van poging twee vonden we het dan ook spannend wat voor weer het deze keer ging worden, maar dat was achteraf niet nodig geweest. Het bleek een mooie en droge dag te zijn, waarbij soms de zon zelfs even doorbrak.

Verdeeld over een aantal auto’s zijn we met de hele groep opnieuw naar Ternaard gereden. Samen met de leiding bestond die groep uit zowel de jeugd tussen 12 en 16 jaar en de oudere jeugd (16+). Vier gidsen van Dijkstra Wadlopen stonden klaar om ons gedurende de tocht de weg te wijzen, wat te vertellen over de bijzonderheden van het wad, maar vooral ook om de enthousiastelingen onder ons in het gareel te houden. We hebben de zogenaamde “Balgzwerftocht” gelopen, een tocht van 7 à 8 km, die ongeveer drie uren in beslag nam. Het kledingadvies was een korte broek, in combinatie met warme bovenkleding en hoge gymschoenen.

Toen we aan het begin van de tocht één voor één met de onderbenen door het koude zeewater liepen, begrepen we de reden voor deze outfit. Daarna wisselden zandplaten, ondiepe plassen en geulen elkaar af, waarbij sommigen toch even moesten controleren welke kleur “blauwe drek” nou echt heeft... Of elkaar even moesten laten zien hoe een zeekrab er van heel dichtbij uitziet. Na een tijdje stonden we voor een wat diepere geul, waarbij we op een afstandje al zagen dat de stroming van het afgaande water behoorlijk was. Met één van de gidsen voorop is de groep hier, tot aan de middel in het water en elkaar aanmoedigend, doorheen geloodst. Vervolgens zetten we de tocht weer voort met zo nu en dan een korte stop en een uitleg door de gidsen.

Zo hebben we gezien hoe tussen de vele uitwerpselen van pieren ook witte vlekken in het zand te vinden waren. Volgens één van de gidsen zit onder elk van deze cirkeltjes een kokkel verstopt en dat klopte inderdaad. Na ongeveer tot halverwege Ameland te hebben gelopen, zetten we weer koers richting het vaste land. Daarbij kon iedereen, die nog energie over had, nog even door het “slyk”: een dikke laag slib waar je gemakkelijk tot aan je knieën in zakt.

Weer aangekomen bij de auto’s, konden we ons even afspoelen bij een simpele wasplaats om daarna weer richting Sexbierum te vertrekken.

Op Vredenoord kon iedereen weer even opwarmen en napraten onder het genot van een barbecue en een drankje. Zo hebben we de mooie dag ook mooi af kunnen sluiten!

Fotoalbum klik hier.

terug